Shtëpia nuk është një vend... ishte ai, ajo…
Shtëpia nuk është një vend... ishte ai, ajo dhe djali i tyre, dorë për dorë. Pulsi i Ndjesive...
HISTORI KOHE & DRITE.
167 histori ku fotografia shoqërohet nga fjala — të zgjedhura nga qindra sete të arkivit.
Drita e perëndimit prekte
Drita e perëndimit prekte gurët e lashtë, sikur t'i kthente në ar. Por asgjë nuk shkëlqente më shumë se dashuria që mbaja pranë zemrës sime...♡♡
Kur koha do kalojë
Kur koha do kalojë, nuk do na mungojnë pasuritë, as vitet... po do na mallën këto çaste që sot na duken të zakonshme. Sepse në të vërtetë, ishin mrekullia jonë....
Në mes të këtij perëndimi, ne nuk pozuam…
Në mes të këtij perëndimi, ne nuk pozuam për një foto... po ruajtëm një copëz përjetësie.
Një ditë ajo do të harrojë lodrat, fustanet…
Një ditë ajo do të harrojë lodrat, fustanet dhe përrallat... po kurrë nuk do të harrojë si e shihte babai.
Mes përqafimeve, buzëqeshjeve dhe dritës së artë të…
Mes përqafimeve, buzëqeshjeve dhe dritës së artë të perëndimit, po ndërtojmë kujtimet që një ditë do të bëhen thesari më i çmuar i zemrave tona. Pulsi i Ndjesive
Dhe kur vitet të kenë kaluar, kur zërat…
....Dhe kur vitet të kenë kaluar, kur zërat të bëhen kujtime dhe e vogla ime Zoe të jetë rritur, do të mbeten këto copëza drite... për t’i treguar asaj sa shumë është dashur, sa shumë është përqafuar dhe sa e bukur ishte kjo copëz e jetës sonë. Pulsi i Ndjesive
Babai ecte pas tij në heshtje... si një…
Babai ecte pas tij në heshtje... si një mbrojtje që fëmijët e ndjejnë edhe pa fjalë
Dhe dallgët pëshpëritnin lehtë: “Mos u rrit shumë…
Dhe dallgët pëshpëritnin lehtë: “Mos u rrit shumë shpejt... përrallat jetojnë këtu...”
Deti e pyeti: “Pse vrapon kaq i lumtur…
Deti e pyeti: “Pse vrapon kaq i lumtur vogëlush?” Ai tha: “Sepse po ndjek diellin...”
Dhe ka zemra që pa
Dhe ka zemra... që pa bërë zhurmë, dhurojnë dritë. Një lulekuqe në dorë, një mirësi që ndihet më shumë sesa thuhet. softaesthetic vintagevibes earthtones magicalmoments femijeri portraitmood naturelove shpirti babydetails —
Ka njerëz që nuk
Ka njerëz që nuk trokasin fort në jetë... por hyjnë ngadalë, si një ndjesi e bukur që mbetet gjatë. Faleminderit @fjongo.al për këtë dhuratë kaq të ndjerë, të qepur me dashuri e butësi.